Acemannan rzadko sprzedaje się osobno. W sklepie znajdzie Pani raczej suplement z Aloe Vera, który według producenta go zawiera, a etykiety różnią się bardziej, niż widać na pierwszy rzut oka. Poniżej podpowiadamy, na co zwrócić uwagę przed zakupem.
W skrócie: warto sprawdzić trzy rzeczy: czy Aloe Vera jest oczyszczona, czyli pozbawiona aloiny, czy jest liofilizowana, a nie rozcieńczona w płynie, i czy etykieta jasno podaje stężenie oraz dzienną porcję. W UE etykieta może informować, co jest w produkcie, ale nie może obiecywać wpływu na zdrowie.
Czym właściwie jest suplement z acemannanem
Acemannan to główny polisacharyd żelu Aloe Vera. Polisacharyd to po prostu długi łańcuch połączonych cząsteczek cukru. Roślina sama wytwarza acemannan, więc jest on obecny w żelu naturalnie, a nie dodawany. Stronę naukową opisujemy w artykule o acemannanie i polisacharydach Aloe Vera, więc nie będziemy jej tu powtarzać.
Przy zakupie najważniejsze jest jedno: samego acemannanu w praktyce nie da się kupić. Kupuje się preparat z Aloe Vera, który wytworzono tak, by zachować frakcję żelu – albo taki, przy którym o to nie zadbano. „Zawiera Aloe Vera” i „zachowuje acemannan” to nie to samo.
Te długie łańcuchy są delikatne. Podgrzewanie, upływ czasu i niedbała obróbka mogą je bezpowrotnie rozłożyć, dlatego to, co dzieje się z rośliną po zbiorze, jest równie ważne jak sama roślina.
Dlaczego liczy się postać: liofilizat, sok czy żel
Ta sama roślina jest sprzedawana w kapsułkach, jako sok i jako żel. Te postacie nie są zamienne, a forma sporo mówi o tym, co faktycznie Pani przyjmuje.
- Liofilizowany proszek w kapsułkach. Liofilizacja usuwa wodę w niskiej temperaturze i w próżni, zamiast odparowywać ją na gorąco. Zostaje lekki, skoncentrowany proszek. Każda kapsułka zawiera odmierzoną ilość i nie ma smaku.
- Sok. To głównie woda, więc w porcji jest mniej suchej masy Aloe Vera, a jej ilość zależy od producenta. Niektóre soki zawierają konserwanty, aromaty albo kwas cytrynowy, na co warto zwrócić uwagę, jeśli unika Pani kwaśnych produktów. Długie łańcuchy cukrów z czasem rozpadają się też w wodzie.
- Żel do picia. Podobnie jak sok: większa objętość, często rozcieńczony, i warto sprawdzić, co do niego dodano.
Żadna postać nie jest z góry zła. Proszę wybrać tę, którą będzie Pani regularnie przyjmować, a potem sprawdzić jej skład. Różnice opisujemy dokładniej w porównaniu kapsułek liofilizowanych i soku.
Oczyszczona i bez aloiny: to sprawdzić najpierw
Każdy liść Aloe Vera ma tuż pod zieloną skórką gorzki, żółty sok. Zawiera on aloinę – jeden ze związków z grupy antrachinonów – a aloina działa silnie przeczyszczająco. Surowa Aloe Vera zawsze zawiera jej trochę. Liczy się więc nie to, której części liścia użyto, ale to, czy aloinę usunięto.
Proszę szukać sformułowań takich jak „wolna od antrachinonów”, „aloina usunięta”, „bez aloiny”, „oczyszczona” albo „odbarwiona”. Niektóre etykiety podają maksymalną zawartość aloiny w ppm (częściach na milion). Jeśli etykieta chwali roślinę, a o aloinie milczy, to milczenie też coś mówi.
Unijne przepisy dotyczące aloiny w żywności w ostatnich latach się zmieniały, a niemiecki Federalny Instytut Oceny Ryzyka (BfR) nadal zaleca ostrożność wobec preparatów z Aloe Vera, w których pozostały antrachinony. Oczyszczony produkt bez antrachinonów jest poza tym sporem ze względu na swój skład.
Jeśli planuje Pani przyjmować Aloe Vera codziennie, w naszym poradniku o bezpieczeństwie codziennego stosowania Aloe Vera wyjaśniamy, kto powinien najpierw porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą.
Jak czytać etykietę i o co pytać sprzedawcę
Dobra etykieta nie musi być długa, ale powinna odpowiadać na kilka prostych pytań.
Co powinno być na opakowaniu
- Stężenie. Proporcja, na przykład 200:1, mówi, ile świeżego żelu zużyto na gotowy proszek. Sama liczba miligramów mówi tylko, ile waży zawartość kapsułki, a nie czy proszek jest skoncentrowany, czy rozcieńczony. Porównywać warto tylko produkty tego samego rodzaju.
- Zawartość jednej kapsułki i dzienna porcja. Obie informacje powinny być podane jasno, w liczbach. Proszę trzymać się dziennej porcji z opakowania – przyjmowanie większej ilości niczego nie przyspiesza.
- Liczba kapsułek. Wystarczy podzielić liczbę kapsułek przez dzienną porcję, żeby wiedzieć, na ile dni starczy opakowanie. Butelka ze 180 kapsułkami przy sześciu dziennie wystarcza na 30 dni.
- Skład. Warto sprawdzić, czy są w nim substancje wypełniające, substancje przeciwzbrylające, takie jak stearynian magnezu, słodziki, aromaty i barwniki. Proszę zwrócić uwagę także na otoczkę kapsułki: żelatynowa czy wegetariańska, z celulozy (HPMC).
- Kto za nim stoi. Warto szukać nazwy producenta albo europejskiego dystrybutora, kraju pochodzenia, numeru partii i certyfikatu, na przykład znaku IASC.
Co wolno, a czego nie wolno napisać na etykiecie w UE
Dla Aloe Vera nie ma w UE żadnych dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych. Uczciwa etykieta opisuje więc skład, na przykład „źródło polisacharydów Aloe Vera, w tym acemannanu”, i informuje, że produkt jest suplementem diety. Proszę uważać na opakowania i strony internetowe, które obiecują efekt dla pęcherza lub w jakiejkolwiek innej chorobie. Suplement nie jest lekiem. Szerszą listę punktów do sprawdzenia znajdzie Pani w artykule o siedmiu rzeczach, które warto sprawdzić na etykiecie suplementu z Aloe Vera.
O co zapytać sprzedawcę
- Czy aloina została usunięta i gdzie jest to potwierdzone na piśmie?
- Jak suszono Aloe Vera i jakie jest stężenie?
- Ile zawiera jedna kapsułka i jaka dzienna porcja jest podana na etykiecie?
- Kto jest dystrybutorem w Europie i do kogo mogę skierować pytanie?
Gdzie kupić w Europie
Jedną z możliwości jest Super-Strength Aloe Vera (SSAV) od Desert Harvest. To butelka ze 180 kapsułkami zawierającymi oczyszczoną, wolną od aloiny, liofilizowaną Aloe Vera w stężeniu 200:1. Produkt jest wegański i nie zawiera wypełniaczy. Jest naturalnym źródłem acemannanu – to informacja o tym, co jest w kapsułce, a nie o jej działaniu. Zalecana dzienna porcja na etykiecie to do sześciu kapsułek. W Europie produkt dystrybuuje Bivio Medical B.V., działająca pod nazwą Desert Harvest Europe.
Przed rozpoczęciem proszę porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą, jeśli jest Pani w ciąży albo karmi piersią, przyjmuje leki na receptę (szczególnie na cukrzycę, na zaburzenia rytmu serca, leki moczopędne lub przeciwzakrzepowe) albo ma chorobę jelit, taką jak choroba Leśniowskiego-Crohna czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Proszę nigdy nie zmieniać leków przepisanych przez lekarza na własną rękę. Jeśli objawy ze strony pęcherza utrzymują się lub nasilają albo pojawia się gorączka, krew w moczu czy ból pleców lub boku, proszę zgłosić się do lekarza rodzinnego.
Warto wiedzieć
