Fragmenten uit “Aloë Vera: Een Ontdekte Opdracht” door Lee Ritter

Als je een vat van 10.000 gallon neemt en daar één gallon aloëverasap in doet en vervolgens 9.999 gallon water toevoegt, kun je adverteren dat het 100 procent zuivere gestabiliseerde aloë vera bevat. Dat is tot nu toe het standpunt van de Voedsel- en Warenautoriteit. Een vertegenwoordiger van de VWA zei tegen mij: “Het is niet onze verantwoordelijkheid om te zeggen hoeveel water er in een tomaat, een sinaasappel of in aloë vera zit.”

Dr. Reginald McDaniel gaf aan dat van meer dan 200 aloëveradranken die in het midden van de jaren tachtig werden getest, er slechts drie een voldoende hoeveelheid aloë bevatten om enige medische waarde voor de consument te hebben. De tests die ik heb uitgevoerd wijzen erop dat zelfs vandaag de dag minder dan één procent van de gemakkelijk verkrijgbare merken aanvaardbare hoeveelheden aloë vera bevat.

De schade die wordt aangericht door het op de markt brengen van een aloëveradrank met slechts verdunde, zeer kleine hoeveelheden aloë vera is enorm. De consument ondervindt geen voordeel en komt tot de conclusie dat aloë vera niet werkt.

In elk geval waarin iemand mij heeft verteld dat aloë vera hen geen goed deed, was het verhaal hetzelfde. Er zaten onvoldoende hoeveelheden aloë vera in het drankje.

De schuld voor het verkopen van waardeloze producten moet grotendeels niet bij de natuurvoedingswinkels gelegd worden. De distributeur vertelt hen dat het een goed product is en zij kopen het voor hun klanten. Ze hebben geen idee hoe ze het moeten testen. Zelfs het etiket zegt: “Honderd procent zuivere, gestabiliseerde aloë vera”. Onthoud dat dat etiket je niet vertelt hoeveel aloë vera er in de fles zit, alleen dat wat er is zuiver is. Het zijn de producenten en distributeurs die mijn toorn op zich laden. Zij weten precies wat ze doen.

Er zijn meer dan 1.000 merken aloë vera op de markt, waarvan de meeste onder eigen naam worden verkocht door ongeveer 20 producenten. Senator Orrin Hatch sprak tot de natuurvoedingsindustrie. Hij gaf aan dat de grootste bedreiging voor hen hun onvermogen is om zichzelf te beheersen, vooral degenen die opzettelijk hun product of de mogelijke waarde ervan verkeerd voorstellen. Het was het verdunningsprobleem dat mij tot de conclusie bracht dat de aankoop van een concentraat de beste en veiligste aanpak is. Met een concentraat weet je hoeveel aloë vera je binnenkrijgt.

Er zijn naast het verdunnen nog andere problemen bij het kopen van een product. Hoe wordt de aloë bereid? Een groot deel van de chemische waarde van de aloëveraplant zit in de bladeren. Net onder de schil bevindt zich echter een gele sapstof die Aloïne heet. Deze stof is een zeer sterk laxeermiddel en moet worden verwijderd. Het proces is ingewikkeld. Aloëverasap bestaat voor het grootste deel uit water. Alle overige stoffen samen vormen niet meer dan één procent van het aloëblad. In dat ene procent zitten meer dan 200 verschillende bestanddelen of ingrediënten. De manier waarop ze op elkaar en samen (synergie) inwerken, is wetenschappelijk niet begrepen. Daarom is het essentieel dat alle ingrediënten behouden blijven en niet worden veranderd. Onderzoek toont aan dat het gebruik van alleen de mannose uit de aloëplant en niets anders niet zo goed werkt als de hele plant.